نمایشنامه - قرن 20م. - تاریخ و نقد نمایش پوچی
نمایشنامه - قرن 20م. - تاریخ و نقد نمایش پوچی
نويسنده در اين کتاب کار خود را با بررسي آثار «بکت»، آغاز و يکبهيک بنابر اهميت نويسندگان اين شکل ادبيات نمايشي دايره بحث را گسترش ميدهد. آنچنانکه در صفحات مختلف اين بررسيها ميخوانيم، «اسلين» سعي نکرده ذهن خود را در دايرهاي بسته از تعاريف تکراري قرار دهد و حتي تناقضاتي را ميان آثار نويسندگان مختلف مورد شناسايي قرار ميدهد. تناقضاتي که نشان ميدهد اين شکل از نمايشنامهنويسي همچون قرابتهايي که با فلسفه پساساختگرا دارد، تا چه اندازه ميتواند فرار باشد. از همين روست که شايد هريک از نويسندگان بخش خاصي از بازنمود پوچي را در نوشتههايشان تقويت کردهاند. يکي با معضل زبان درگير است، ديگري سرخوردگيهاي رواني، يکي درجازدگي و سکون و يکي ديگر جامعهاي که تباهي در آن از بنيان خانواده آغاز و همچنان ادامه پيدا ميکند. آنچنانکه «اسلين» در اين کتاب به آن اشاره ميکند، اين شکل نوشتاري از ابتدا داراي مکتب و مدرسه نبوده است.