بهائیگری - تاریخ
بهائیگری - تاریخ
در اواخر قرن سیزدهم هجری قمری، در پی ادعاهای آشکار و نهان شخصی به نام "شیخ احمد"، مبنی بر ارتباط با امام زمان (عج) فرقهای پدید آمد که بعدها به نام خود او "شیخیه" نامیده شد. پس از او، جانشینش ـ سید کاظم رشتی ـ به آن ادعا آب و رنگ بیشتری داده و گروه شیخیه نیز به طور جدیتر به فعالیت پرداخت. در این زمان شیعیان بسیاری به علت ناامیدی از شرایط ناهنجار جامعه در پی شکست ایران از روسیه، و با اعتماد به ادعاهای شیخیه مبنی بر ارتباط با امام زمان (عج) به این گروه پیوستند. هرچند شیخیه خود را شیعه میدانستند و میدانند و به خاتمیت پیامبر(ص) و قائمیت امام زمان(عج) اعتقاد داشته و دارند، اما ندانسته و ناخواسته باعث پدید آمدن فرقه "بابیه" شدند که منشا فتنه بزرگی در ایران شد. نگارنده در کتابچۀ حاضر به موضوع ادعای "میرزاعلی محمد" معروف به "باب" در خصوص ارتباط با امام زمان (عج) و تشکیل بابیه و نیز فتنههای پس از آن میپردازد.