واقعه کربلا، 61ق. حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق.
واقعه کربلا، 61ق. حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق.
تحلیلی تاریخی در زمینه بعاد شکلگیری قیام امام حسین(ع) و تشریح علل این جنبش و آثار و برکات آن است. در این اثر ابتدا به تبیین وضعیت بنیامیه و حکومت امویان در قبل از نهضت عاشورا پرداخته شده و دستهبندی نیروهای مختلف در دو قالب کلی موافقان و مخالفان اهلبیت پیامبر اسلام(ص) در آن زمان، مورد تجزیه و تحلیل تاریخی قرار گرفته ست. آنگاه شیوه حکومتی بنیامیه از لحاظ سیاسی در قبال خاندان رسول خدا مورد بحث و بررسی تاریخی قرار گرفته و عواملی که دست به دست هم دادند، تا تراژدی کربلا به وجود آیند، مورد شرح و بررسی تاریخی قرار گرفته است. نویسنده وجود تعصبات قومی و مذهبی، سیاسیت خصمانه امویان نسبت به علویان، عدم شناخت صحیح از خاندان اهلبیت توسط مردم آن زمان، ایجاد محیط رعب و وحشت، ایجاد انحراف در آموزههای اعتقادی اسلام، جبر مذهبی و سیاسی حاکم بر جامعه اسلام در ان دوران و کم شدن وجدان و انصاف در جامعه کوفه و سایر جوامع ان زمان مانند شام را از مهمترین عوامل رخداد نمودن حادثه عاشورا عنوان نموده و انگیزههای امام حسین را از قیام خویش از منظرهای مختلف دینی، اعتقادی و سیاسی تبیین کرده است. وی قیام ان امام را از همه جهت قیامی پیروز معرفی نموده که به همه اهداف خویش دست یافت و مکتب عدالتطلبی، حقطلبی، عزتمندی و آزادگی را به همه انسانهای دارای وجدان هدیه نمود و به همین جهت همواره زنده و پویاست.