شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
این دفتر شامل اشعاری عرفانی، اخلاقی و اجتماعی است از " محمدرضا دلخوش"؛ که به شیوه کلاسیک(مثنوی، رباعی، دوبیتی و ...) سروده شدهاند با عناوینی از این قبیل: شب بعثت، شکایت دل، آفتاب نیمروز، حرف تلخ، طبل بد آهنگ، جدال با نفس، جایگاه مادر، روح گرفتار و ... گفتنی است دو قطعه شعر پایانی کتاب به گویش محلی هستند. برای نمونه: پریشان روزگارم یا الهی گره بگشا ز کارم یا الهی/ تهیدستم ولی امیدوارم ضعیفم ناتوانم بیقرارم/ زچنگال معاصی ده نجاتم قوامم ده سکونم ده ثباتم/ اگر کردم خطا از ناتوانیست نه از روی لجاج و کج عنانیست/ پشیمانم اگر کردم گناهی ندارم غیر درگاهت پناهی/ ...