ملاصدرا
فلسفه اسلامی صدرالدینشیرازی، محمدبنابراهیم، 979 - 1050 ق. - سرگذشتنامه
ملاصدرا
فلسفه اسلامی صدرالدینشیرازی، محمدبنابراهیم، 979 - 1050 ق. - سرگذشتنامه
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
مجلد پنجم از این مجموعه به دو زبان فارسی و انگلیسی، به معرفی "محمد بن ابراهیم" معروف به ملاصدرا" و "صدرالمتالهین" ـ از فیلسوفان بزرگ ایرانی قرن یازدهم ـ اختصاص دارد. گفتنی است، ملاصدرا در قرن یازدهم در شیراز چشم به جهان گشود. وی در جوانی به اصفهان رفت و نزد میرمحمدباقر مشهور به میرداماد حکمت آموخت و علوم شرعی را نزد شیخ بهاءالدین عاملی فراگرفت و در ریاضی نیز مهارت یافت. مدتی در قم به افاضه مشغول گردید و سپس به امر شاهعباس دوم به شیراز بازگشت و در وطن خود به تدریس وافاده مشغول شد. او هفت سفر به حج رفت و در آخرین سفر در بصره درگذشت و همانجا مدفون شد. از آثار اوست: اسفار رابعه، شواهد الربوبیه، و مبدا و معاد. صدرالدین، حکمت اشراق و حکمت منشا و فلسفهی عرفانی محییالدین بن عربی را درهم آمیخته و حقایق ذوقی را با براهین فلسفی مزج کرده است. ملاصدرا با این که حکیم اشراقی است، طریقهی مشایین را نیز میپسندد و ضمن بیان آرای حکمای سلف، هرجا که نظر انتقادی دارد به توضیح آن میپردازد. موضوع دیگری که ملاصدرا در آن ابتکار نشان داده است، فرضیهی مشهور به "حرکت جوهری" است. وی از این فرضیه نتایجی چند میگیرد. از آن جمله اثبات معاد جسمانی است.
