عشق پرشور شهریار و پری
داستانهای فارسی - قرن 14 شهریار، محمدحسین، 1285 - 1367
عشق پرشور شهریار و پری
داستانهای فارسی - قرن 14 شهریار، محمدحسین، 1285 - 1367
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
سید محمدحسین بهجت تبریزی در سال 1303 خورشیدی در حالی که 19 سال از عمرش میگذشت، وارد مدرسة طب دارالفنون شد. این دانشجوی جوان در همان آغاز تحصیل طب، با دیدن دختری زیباروی به نام «ثریا» دل به او بست و ثریا نیز دل به دانشجوی جوان تبریزی سپرد. این عشق، یک امر طبیعی است و حیرتآور نیست. اما این مطلب حیرتآور است که این دانشجوی جوان و پرشور تصمیم گرفت تا ثریا را پری بنامد تا آنجا که میتوانست نام او را بر زبان نمیآورد. این نامگذاری افزون بر زیبایی لفظ پری از آنجا سرچشمه میگرفت که پری در ادب فارسی و افسانههای آذری از معنای گسترده و سرشار از زیبایی و افسونکاریها برخوردار است. پری در لغت، ترجمهای از واژة جن عربی است که برخلاف فرشتگان، زاد و ولد دارند و در زبان فارسی، زنان ایشان را به خاطر زیبایی بیحد و اندازه، پری مینامند. در کتاب حاضر سرودههایی از شهریار بررسی شده است؛ سرودههایی که در دورههای وصال و هجران عشق به پری و با یاد پری سروده شده است.
