خلقت و بار امانت: تفسیر غزلی از حافظ (1)
حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. دیوان - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 8ق. - تاریخ و نقد
خلقت و بار امانت: تفسیر غزلی از حافظ (1)
حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. دیوان - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 8ق. - تاریخ و نقد
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر، دربردارندة شرح و تفسیر غزلی از دیوان خواجه شمسالدین محمّد حافظ شیرازی است. این غزل، با مطلع «دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند/ گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند»، دارای مفاهیم و معانی بلند عرفانی است و اشارتی به خلقت آدمی و نهادن بار امانت الهی بر دوش او دارد. نگارنده در این اثر تلاش کرده تا با شرح و تفسیر عبارات و مفاهیم مندرج در این غزل و با استناد به سایر متون ادبی و همچنین، با توجه به آیات قرآن و احادیث و روایات، دریچههایی از عمق معانی این غزل را به روی مخاطب بگشاید.
