شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
این منظومه در قالب مثنوی حکایتی از عشق است که به شیوهی حماسی روایت شده است. در آغاز این منظومه میخوانیم: طبیبی مهذب و اهل یقین/ خدوی فداکار و بس نازنین/ ... جماعت همه چشم، بر کوی او/صفای دم و شهد داروی او/ ... بخواندند او را به نیش/ همه پادشاهان به دربارخویش