هوش هیجانی
هوش هیجانی
"هوش هیجانی" یا "EQ" به جنبههای اسرارآمیز وجود انسانها گفته میشود که تا حدودی نامعمول و نامحسوس است و شاید نتوان با چشم سر آن را دید یا لمس کرد. اما دربرگیرندۀ تمامی مهارتهای رفتاری، کنار آمدن با پیچیدگیهای اجتماعی و تصمیمگیریهای شخصی است که به نتایج مثبت و مطلوب میانجامند. در اوایل دهۀ 1900 روانشناسان و دانشمندان عقیده داشتند که با اندازهگیری ضریب هوشی و استعداد تحصیلی و شناختی افراد یا به عبارتی "IQ" میتوانند افراد عادی را از افرادی با عملکردهای استثنایی جدا کنند اما طولی نکشید که محدودیتهای این رویکرد روشن شد و آنها دریافتند که بسیاری ازمردم هستند که IQ بالایی دارند اما در مدیریت رفتاری، خودگردانی، روابط فردی، شغلی یا خانوادگی بسیار ضعیف هستند. همچنین افرادی نیز هستند که برعکس عمل میکنند و با داشتن IQ متوسط، در کار، زندگی، ازدواج و روابط فردی و اجتماعی خویش موفق هستند. امروزه تحقیقات نشان داده که EQ تا حدودی در تمامی نقشها و جنبههای زندگی مهمتر و حیاتیتر از IQ است. به ویژه اهمیت آن در نقشهای رهبری و مدیریتی چندین برابر است. همچنین با انتقال و جابهجایی قدرت از نظام سرمایهداری و صنعتی که فلسفۀ وجودی آن کنترلکنندگی است، به سوی نظام و عصری که در آن دانش و آگاهی، فلسفۀ وجودی نیروبخش و آزادیبخش را تشکیل داده است، اهمیت این قبیل یافتههای علمی و روانشناسی مورد تاکید و تامل بیشتری قرار گرفته است. از این رو است که نگارندگان در کتاب حاضر به موضوع EQ و برتری آن نسبت به IQ پرداخته و راهکارهایی را برای استفادۀ علمی افراد از آن در زندگی و روابط خویش، عرضه کردهاند.