اساطیر ایرانی
اساطیر ایرانی
با کندوکاو در اساطیر ملل گوناگون میتوان دریافت که در اساطیر تمام این ملل، همواره آسمان در جایگاه پدر کیهان و زمین در مقام مادر قرار میگیرد. کتاب حاضر تلاشی است برای یافتن ردپای اندیشههای کهن اساطیری ایران در ادبیات حماسی که به شیوهای نقدگونه به تطبیق میان برخی از این اندیشهها با اساطیر و ادبیات ملل دیگر نیز پرداخته شده است. کتاب مشتمل است بر پنج فصل مجزا که در فصل نخست به عنوان کلیات به ریشهشناسی و بیان واژه «اسطوره» پرداخته شده است. فصل دوم با عنوان «آسمان مزدایی» آسمان از دیدگاه اساطیر مزدایی معرفی شده و فصل سوم تحت عنوان «زمین مزدایی» به سه بخش تن زمین، روان زمین و روانکاوی زمین اختصاص یافته است که در آنها جغرافیای اساطیر زمین و چگونگی ایجاد این جغرافیا از دیدگاه اساطیر مزدایی و نیز نقش زمین در تن انسان ـ غول اساطیری بررسی شده است و بخشی نیز به بررسی آنیمیسم (جاندارپنداری) زمین اختصاص یافته است. فصل چهارم کتاب با عنوان «اسطورة پیوند و جدایی آسمان و زمین» به بررسی این پدیده در تقابل با یکدیگر و از دیدگاه اسطوره «یینیانگ» میپردازد و در نهایت در بخش پنجم، انسان به عنوان کاملترین فرزند آسمان و زمین مورد بررسی قرار گرفته است.