سینما و ادبیات
سینما و ادبیات
هنر و ادبیات، جولانگاه افکار و عواطف، و نمودار جهانبینی و روحیات حاکم بر جامعه است؛ جامعهای که از انگیزة حیات برخوردار است و میل به بودن و زیستن را با نو شدنهای پیدرپی میآزماید، هنر و ادبیات را پویا میخواهد و از رخوت فرهنگی گریزان است. چنین فرهنگی، گاه زایش گونههای جدید را در پیوند میان گونههای موجود جستوجو میکند و برای نیل به مقصود از تعامل ادبیات با سایر هنرها نیز بهره میگیرد؛ نمونة آشکار این تعاملها، داد و ستد ادبیات و سینماست. بر این اساس میتوان از ظرفیت منظومة «خسرو و شیرین» نظامی گنجهای برای تبدیل آن به اثری نمایشی نام برد. جذابیتهای نمایشی و تصویری خسرو و شیرین در ساختار، عناصر و فنون داستان و تصویرپردازیها نمود مییابد. خسرو و شیرین داستانی است که با گفتوگو پیش میرود و بخش عظیمی از جذابیتهای نمایشی داستان به این گفتوگوها بازمیگردد. در کتاب حاضر، پس از تعریف مفاهم اولیة بازآفرینی و اشاره به ضرورتها، آسیبها و راهبردهای بازآفرینی ادبیات در سینما، هریک از ظرفیتهای نمایشی و تصویری منظومة خسرو و شیرین در فصلهای جداگانهای بررسی میگردد.