خلاقیت
خلاقیت
در این اثر، پدیدة «خلاقیت» به عنوان کیفیتی نامرئی و سنجشناپذیر بررسی میشود. نویسنده میکوشد تعلیم و تربیت «سلبی» و «پرهیزی» را در مقابل تعلیم و تربیت «ایجابی» و «تجویزی» در حیطة خلاقیت شکل دهد. وی با تأکید بر «آموزشناپذیری» خلاقیت، معتقد است که خطرناکترین موانع توسعه و رشد این پدیده، همان عوامل به ظاهر تقویت کنندة آن هستند. در این راستا، ابتدا دربارة مسئلة مرگ خلاقیت در بستر تعلیم و تربیت بحث میکند و سپس فرضیههای پدیدآیی خلاقیت را معرفی میکند. در ادامه، پدیدة خلاقیت را در گسترة روشهای گوناگون واکاوی میکند و در نهایت روشهای مختلف آموزش این پدیده را به نقل و نقد میگذارد. گفتنی است در انتهای کتاب گزارههای گزینهشدهای دربارة خلاقیت به روایت خلاقان بزرگ آورده شده است.