ساختارگرایی (تحلیل ادبی) فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - شخصیتها اساطیر ایرانی در ادبیات فرای، نورتروپ، 1912 - 1991 م. - نقد و تفسیر
ساختارگرایی (تحلیل ادبی) فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - شخصیتها اساطیر ایرانی در ادبیات فرای، نورتروپ، 1912 - 1991 م. - نقد و تفسیر
اهميت پژوهش اسطوره با هدف زنده کردن ارزشهاي به ظاهر مرده يک جامعه که در آستانه يا دچار بحران هويت است، روشن است. اين دليل محکمي است که فردوسي به نقشآفريني اسطورهها در زمان خود در شاهنامه پرداخته است. کتاب حاضر بر مبناي يک مطالعه ميانرشتهاي در زمينه پژوهش هنر با محوريت اساطير داستانهاي کهن، هسته فلسفه اساطير و ديدگاه تصويرگري با تأکيد بر ارتباط روايت پژوهي و تصويرگري است. ديدگاه ساختارگرايانه "فراي" که مبتني بر روح زمانه است، تأکيد دارد تا با يک طبقهبندي فراگير ادبيات و هنر را در قالب فضايي که وجود داستاني و چرخه فصول ايجاد ميکند قرار دهد و ازاينرو هنر هر زمانه را محصول روح حاکم بر آن زمان ميدانند. ازاينرو کتاب حاضر در چارچوب نظريات فراي قرار گرفته است.