شریعتی، علی، 1312 - 1356 - نقد و تفسیر سروش، عبدالکریم، 1324 - نقد و تفسیر
شریعتی، علی، 1312 - 1356 - نقد و تفسیر سروش، عبدالکریم، 1324 - نقد و تفسیر
این کتاب مشتمل است بر بررسی مقابلهای آراء و نظریات دو تن از چهرههای دینی خارج از حوزه یعنی "شریعتی" و "سروش" در خصوص مباحثی نظیر دین، ایدئولوژی، حکومت و مردم، روشنفکری و آزادی، حوزه، دانشگاه، فقه و ولی فقیه، نگارنده در دیباچهی کتاب، با مطرح نمودن برخی از دیدگاههای این دو شخصیت، تصریح میکند: "دین سروش در عقل و فهم دیندار است که از دل او نشات میگیرد. سیاه، سفید، زرد، قرمز، عجم و عرب نمیششناسد. هرکسی با هر تیپ فکری اگر واجد شرایط آن بود مسلمان است. سروش با عنوان کردن معرفت درجهی اول و دوم پیشینی و پسینی دربارهی شناخت دین، خود از فراز یک معرفت و شناخت پسینی به دین نگاه میکند و عقاید شخصی خود را کنار زده و بیطرفانه داوری میکند و معتقد است که هرگاه انسان از معرفت درجهی اول به معرفت درجهی دوم پای نهد و هرگاه از چیزی فاصله گرفت و ازبیرون در آن نقادانه نگریست، دیگر محال خواهد بود که آن موضوع برای او همانطور مطرح باشد که پیش از این بوده است. وی در فهم دین به دین بسنده نکرد و فتوا به سیالیت افهام بشهری و فهم از ادیان الهی داد. چنانکه اگر فهمی از دین با گذشتهی خود یکسان باشد، در آن فهم و دین باید به دیدهی تردید نگریست و چیزی که موجب آزار شدید علمای دین بود، نه تکثر فهمها بلکه تکثر حقها بود.کاری که شریعتی نمود، وصل علمی و عقلی کردن ماوراء الطبیعه به طبیعه بود و مذهب را که میرفت تنها به متافیزیک صرف بیندیشد را به دنیا چسباند و سروش نیز شریعت را برای دنیا قرار داد که به کار زمینیان میآید".