تعزیه در عراق و چند کشور اسلامی: مطالعهای در خصوص ارزشهای ادبی، اجتماعی و سیاسی تعزیه
حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق. - سوگواریها تعزیه - نقد و تفسیر
تعزیه در عراق و چند کشور اسلامی: مطالعهای در خصوص ارزشهای ادبی، اجتماعی و سیاسی تعزیه
حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق. - سوگواریها تعزیه - نقد و تفسیر
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
نویسنده در تحقیق حاضر بر آن است تا زمینههای اجتماعی، سیاسی و ادبی تعزیه را در عراق و چند کشور دیگر اسلامی بررسی کند. این رساله شامل دو بخش اساسی است. در بخش نخست، محقق به تعزیه و ریشهی پیدایش آن ـ به ویژه تاثیر عزاداریهای محرم بر شکلگیری تعزیه در عراق و چند کشور اسلامی (از جمله ایران، پاکستان، لبنان، بحرین و هند) پرداخته است. ضمن آن که بررسی تغذیه و نمایشهای قرون وسطی در اروپا فصل پایانی بخش اول را تشکیل میدهد. کتاب حاضر ترجمهی بخش نخست این رساله است (بخش دوم به موضوع تاثیر مصیبت کربلا بر نمایش و شعر مدرن عرب اختصاص دارد). در قسمتی از کتاب میخوانیم: "شیعیان در حراست از هویت خود، هم از نظر ایدئولوژیک و هم از جنبهی سیاسی، ماه محرم را فرصتی برای اظهار عمیقترین احساساتشان نسبت به فرزندان علی (ع) میدانند. صرفنظر از منشا و علتهای واقعهی کربلا، تعزیه در طی مسیر حیات خود با سرنوشتهای گاه متضادی روبهرو شده است. نکتههای اساسی این است که حکومتهای مختلف همواره تاثیری مهم در اجرا یا تعطیلی تعزیه داشتهاند. در دوران مامون، خلیفهی عباسی، برای مدت زمان کوتاهی اجرای عزاداری محرم رواج داشت. پس از این، متوکل عباسی عزاداریهای نمایشی و نمادین را تحریم کرد. متوکل کسی بود که نه فقط دستورداد مزار امام حسین (ع) و سایر منازل مسکونی اطراف این مزار را تخریب کنند، بلکه به فرمان او تمامی منطقهی یاد شده به کشتزار تبدیل شد. با وجود تمام سختگیریها و مخالفتها، شیعیان هرگز از کار خود بازنایستادند و یادآوری مصیبت حسین (ع) را از هر طریقی پی گرفتند، به شکلی که این عمل در سراسر جهان اسلام بسط یافت".
