دیوشناسی - ایران دیوشناسی زردشتی فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - دیوشناسی دیوشناسی در ادبیات
دیوشناسی - ایران دیوشناسی زردشتی فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - دیوشناسی دیوشناسی در ادبیات
در شاهنامه فردوسي همانند اوستا، شمال سرزمين ديوها معرفي نميشود. ديوها در شاهنامه فردوسي اگر چه بهظاهر زره ميپوشند و نبرد ميکنند و از شکلي به شکل ديگر مبدل ميشوند ولي در بنمايههاي اين داستانها، ديو دروني ميباشند. از زماني که زرتشت ديوها را حاکمان سرزمين پليدي معرفي نمود و آنان را اورنگ خدايي به زير آورد. همواره آنان در فرهنگ ايراني مورد لعن و نفرين قرار داشتهاند. درواقع ماهيت ديوها در فرهنگ ايراني معلوم و مشخص است، تنها مصداق آن در هر دوره متفاوت ميشود. با کمي دقت ميتوان دريافت که فردوسي اخبار به دست آمده در خصوص ديوها را با ظرافت خاصي ارائه ميدهد و خيالپردازي شاعرانه وجود ندارد. درواقع ديوها در شاهنامه فردوسي داراي شناسنامه و ردپاي چند هزارساله هستند. کتاب حاضر با هدف بررسي تاريخ ديوها به رشته تحرير درآمده است.