هنگامه در بغداد: شرح داستانی از مثنوی (2)
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
هنگامه در بغداد: شرح داستانی از مثنوی (2)
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
قصص و تمثیلات مثنوی به چند دسته تقسیم میشوند. تعدادی از آنها ناظر بر وقایع تاریخیاند که مآخذشان قرآن و کتب تاریخی است و تعدادی دیگر ساخته و پرداختهی ذهن دیگران بوده و حتی مثنویشناسان چون بر برخی از آنها ماخذی نیافتهاند، گفتهاند مولانا خود، ابداعشان کرده است. در هر صورت، آنچه که مسلم است این که هدف مولانا صرفا تعریف داستان و قصه نیست، بلکه قصه و داستان را بهانه و محملی برای بیان افکار و عقاید خویش قرار میدهد و نکات عرفانی و مفاهیم و مضامین والا را در این پیمانه میریزد تا تشنگان حقیقت را سیراب کند. "حکایت مارگیر" در مثنوی نیز از همین دست محسوب میشود. مولانا نخست، هدف از آوردن قصه را بیان میکند و میگوید یک حکایت از تاریخنگاران بشنو تا از این راز سرپوشیده آگاه شوی و برای تو این سر مکشوف گردد... و راز این است که: اگر بر اژدهای نفس یعنی، خورشید عراق بتابد و گرم شود و به جنبش درآید، تو و خلقی را هلاک خواهد نمود. باید هماره نفس سرکش را سرکوب نمایی و با ریاضت، اجازهی تحرک بدو ندهی تا آلت فرعونی یابد. کتاب حاضر دربردارندهی شرح ابیات این داستان، ذکر ماخذ آن و تفسیر وتوضیح ابیات، به همراه روایت برخی داستانهای مرتبط با موضوع است.
