تغذیه رژیم غذایی مواد غذایی - ترکیب
تغذیه رژیم غذایی مواد غذایی - ترکیب
در طی قرنهای متمادی، دیدگاههای مختلف دربارۀ رژیمهای غذایی بر اساس مشاهدۀ واکنشهای عمومی افراد بعد از صرف مواد غذایی جمعآوری شده بود و از اواخر قرن نوزدهم بود که نظریههای علمی تغذیه کمکم به شکلی انسجامیافته ظهور کردند. در سال 1885، «رانبو» امکان اندازهگیری ارزش غذایی مواد غذایی را فراهم کرد. او توانست با شیوهای علمی میزان «کالری» مواد غذایی مختلف را تعیین کند. در واکنش به این رویکرد، گروه دیگری به سمت مواد غذایی کاملا طبیعی و حتی خام گرایش یافتند. گرایش به سوی تغذیۀ طبیعیتر با کشف املاح معدنی مقارن شد؛ املاحی که در میوهها و سبزیهای طبیعی و زنده به وفور یافت میشوند. بعد از آن دانشمندان به نقش حیاتی ویتامینها پی بردند و نظریۀ کالری، کمکم اعتبار سابق خود را از دست داد. به تدریج ویژگیهای مواد غذایی مهمی چون: «گلوسیدها»، «لیپیدها»، و «پروتیدها» آشکار گشت؛ تا این که «پاولوف» در سال 1920 پس از آزمایشهایی به این نتیجه رسید که مواد غذایی با قرار گرفتن در شیرۀ معده هضم و تجزیه میگردند، پس از آن دانشمندان دریافتند که ترکیب مواد غذایی مختلف در یک وعدۀ غذایی باید به گونهای باشد که از نظر هضم در معده با یکدیگر سازگاری داشته باشند. همین اصل مبنای تعریف تغذیۀ متجانس یا همگون یا به عبارتی استفاده از مواد غذایی (سازگار) در هر وعدۀ غذایی گردید. نگارنده در این نوشتار با عرضۀ قواعد تغذیه متجانس به زبانی ساده سعی دارد به بررسی نظریۀ تغذیۀ همگون و اصول مرتبط با آن بپردازد.