شعر فارسی - قرن 14 شعر مذهبی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14 شعر مذهبی - قرن 14
مجموعهای از «اشعار مذهبی» در قالب نوحه و غزل در رثای اهلبیت(ع) است. مطلع این دیوان مثنویای قرار گرفته که شاعر نام کتاب خود را نیز از آن الهام گرفته است. وی در آن سروده از تمام معصومین نام برده و با تبرک به نام آنان مجموعه خود را آغاز کرده است. نگارنده در ابتدا بخشی را به نام غزلیات جای داده و در آن سرودههایی با عناوین ابن حیدری اشک غم، الوداع، سفر عشق، ظهر عطش، فرات عاشقی و هوای کاظمین گنجانده است. در ادامه هفت بخش دیگر با عناوین امام حسین(ع)، حضرت ابوالفضل(ع)، حضرت علی(ع)، حضرت علی اصغر(ع) و حضرت قاسم(ع)، حضرت علی اکبر(ع)، حضرت زهرا(س) و متفرقه در نظر گرفته شده که در آنها قطعههایی در رثای آن بزرگواران آورده شده است.