نثر فارسی - قرن 14
نثر فارسی - قرن 14
مجموعه دلنگاشتههای مولف به صورت «شعر» است. سراینده در مقدمه درباره اثر خود چنین میگوید: آنچه را که در راستای «خوسازی» و خودشناسی بر من الهام شده و میشود را به رشته تحریر درآوردهام. وی در این کتاب از خویشتن و حقیقت نوشته تا حداقل خودش بداند که هنوز تا حقیقت فاصله دارد. از عشق سخن گفته است و از جاودانگی، تا بیاموزد که چگونه دوست بدارد. شاعر همچنین با مرگ گفتوگو کرده و در پی آن زندگی را ارج نهاده است تا یاد بگیرد که در لحظهها و تولدها زندگی کند. نیز آزادی و پرندگان و پرواز را ستایش کرده و با لبخند فرشتگان، سپاسگذاری را آموخته و با اشکها و توبههایش تمرین رهایی کرده است.