برائت (اصول فقه) حقوق تطبیقی
برائت (اصول فقه) حقوق تطبیقی
اصل برائت عبارت از فرض بیگناهی متهم تا زمان اثبات گناهکاری وی در دادگاه صالح است. این اصل از اصول مهم حقوق کیفری بوده و از لوازم دادرسی عادلانه به شمار میرود. از لحاظ آیین دادرسی به ویژه در امور کیفری، پذیرش اصل برائت از یک سو تکلیفی را برای مقامات قضایی یک کشور و حتی مقامات دولتی آن ایجاد میکند و از سوی دیگر متهم را در شرایط مساعدی قرار میدهد و او را از امتیازاتی برخوردار میکند. نگارنده درکتاب حاضر ضمن بررسی اصل برائت در حقوق کیفری ایران و مطابقت حقوق کیفری داخلی با اسناد بینالمللی در این زمینه، به بیان نکتههای کاربردی اصل برائت میپردازد. برخی از عناوین کتاب عبارتاند از: مفهوم اصل برائت در حقوق کیفری و آثار این اصل، مبانی اصل برائت، اصل برائت در نظامهای سیاست جنایی، مرحلة کشف و تعقیب جرم و احترام به اصل برائت، جرایم علیه امنیت، و استثنائات وارده بر اصل برائت.