شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد شاملو، احمد، 1379 - 1304 - نقد و تفسیر
شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد شاملو، احمد، 1379 - 1304 - نقد و تفسیر
"احمد شاملو" شاعری است خلاق و بدعتگذار که از همان آغاز کار با سرودن نخستین شعر سپید خود و ابداع سبکی نو در شعر فارسی مشکل جدیدی در تعریف شعر پدید میآورد. مشکلی که به تعریف سنتی شعر بازمیگردد؛ یعنی به موزون و مقفی بودن آن. مشکلی که نه خود شاملو پاسخ قانعکنندهای به آن داده است و نه دیگران ـ اگر نیما یوشیج در ابداع شعر نوی نیمایی عنصر وزن را به عنوان عنصر اصلی حفظ و قافیه را حذف میکند، برعکس احمد شاملو عنصر وزن را از شعر حذف میکند و قافیه را ـ نه به صورت کلاسیک آن ـ به عنوان یک عنصر موسیقایی در شعرهایش به کار میگیرد و بدین وسیله بین شعر سپید خود و شعر سنتی فارسی رابطهای برقرار میکند و پلی میسازد تا بتوان از آن به سمت شعر سنتی حرکت کرد. کتاب حاضر پس از درآمدی بر شعر سپید به زبان و بیان در شعرهای بیوزن شاملو به نقد شعرهای سپید، منثور، نثرهای شاعرانه، خطابهها، شعرهای آزاد نیمایی، نیز چهارپارههای شاملو اختصاص یافته است. خوانش شعر شاملو آخرین مبحث کتاب حاضر است. این بخش بررسی مفهوم خنیاگر در شعر "ترانههای کوچک غربت نیز بررسی شعر "سراسر روز" و راز جادویی زبان شاملو را دربرمیگیرد.