واقعه کربلا، 61ق. حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق.
واقعه کربلا، 61ق. حسینبنعلی(ع)، امام سوم، 61 - 4 ق.
عزاداری، فعالیتی ادبی است و با آثار پسندیده و معارف عالی که از آن میماند، انسان را به تهذیب نفس و آموزش بالاترین اصول عزت و والایی دعوت میکند، و نیز به بهسازی روابط اجتماعی و ساختن جامعة انسانی بر پایههایی استوار از عدالت اجتماعی فرامیخواند و بر اخلاق خوب و ارزشمند دلالت دارد؛ بنابراین در زندگی جمعی و فردی تاثیری انسانی برجای میگذارد. شیعه پس از امام حسین (ع) موضعی احساسبرانگیز، آگاهیبخش و حماسی در راه عقیده اتخاذ کرد که همین موضع سبب پیدایش ادبیات شیعی و حسینی گردید و تولید شعر و نثر قوی، ادبیات منابر حسینی عرب را غنا بخشید. در کتاب حاضر، به بررسی اساس مجالس عزاداری با ادبیات منابر حسینی پرداخته شده است. بدینمنظور ضمن تبیین نخستین ریشههای این حکایت به ذکر محتوای انقلاب امام حسین (ع) و شرح دلایلی که به این انقلاب انجامید، پرداخته شده است. سپس ریشههای دینی، اجتماعی و سیاسی این پدیده و تداوم تاریخی و تحول آن در شکل، محتوا، زمان و مکان مطرح شده است؛ ضمن آن که انعکاس فکری و ادبی این انقلاب بزرگ در حیات دینی، سیاسی و اجتماعی دنیا، به ویژه جهان اسلام و به صورت ویژه کشور لبنان، شرح داده شده است.