نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
روانشناسی کودک (غذا دادن، خوابانیدن، بیدار کردن) | خانه کتاب و ادبیات ایران

روانشناسی کودک (غذا دادن، خوابانیدن، بیدار کردن)

ادب کودکان - انضباط مسوولیت کودکان - سرپرستی

روانشناسی کودک (غذا دادن، خوابانیدن، بیدار کردن) | خانه کتاب و ادبیات ایران

روانشناسی کودک (غذا دادن، خوابانیدن، بیدار کردن)

ادب کودکان - انضباط مسوولیت کودکان - سرپرستی

قیمت
32,000
تاریخ نشر
13850823
شابک
978-964-8260-27-4
تلفن
37738462
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
649.1
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
قم - قم
مشخصات
جلد - 306 صفحه - ترجمه - چاپ 1
کد دیویی
649.1
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
قم - قم
مشخصات
جلد - 306 صفحه - ترجمه - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

نگارنده در این کتاب به والدین می‌آموزد که چگونه فضا و محیط بهتری برای وظایف خاص غذا خوردن، خوابیدن، و بیدار شدن فرزندانشان به وجود آورند. وی معتقد است، روش آموخته شده برای استفاده در این سه زمینه می‌تواند به خوب برای کنترل و بهبود تمام رفتارهای ناشایست دیگر نیز اعمال شود. در کتاب، روش‌هایی ساده و در عین حال اصولی بر پایه‌ی باورهای عمومی بنا شده‌اند نیز انعکاسی از عقاید و نظریاتی درباره‌ی زندگی خوب و شایسته برای والدین و نیز کودکانشان ترسیم می‌شود. و این، نوعی نگرش و روشی از زندگی است که با احترام متقابل، سرپرستی و رهبری مستحکم ولی مهربانانه‌ی پدر و مادر و تعهد برای آموزش همکاری در مبادله‌ی افکار و روابط متقابل در زندگی با دیگران تعریف شده است. در اصل، این شیوه، درک اساسی احترام واقعی است (احترام به خود و احترام به دیگران) به صورتی که کودکان از آن چه آنان به عنوان اعضای خانواده انتظار می‌رود، آگاه و به انجام آن راغب باشند. نویسنده خاطرنشان می‌سازد: "اگر والدین واقعا به تغییر رفتار فرزندانشان علاقمند هستند، باید ابتدا نظری به عقاید، باورها و الگوهای رفتاری خود بیندازند. تغییر ابتدا از درون هریک از والدین شروع می‌شود". وی هم‌چنین، راه‌کارهایی را در سه زمینه‌ی کشمکش در خانواده (غذا خوردن، خوابیدن و بیدار شدن) مطرح می‌سازد که از آن جمله است: متعهد شوید تعداد دفعات استفاده از غذاهای آماده‌ی رستوران را کاهش دهید؛ یک بار در هفته، برنامه‌ی غذایی بنویسید؛ زمانی را برای به رختخواب رفتن خود تعیین کنید، درست به همان صورت که برای فرزندانتان تعیین می‌کنید؛ از شبانگاه خود لذت ببرید، به جای اینکه به آن به عنوان نوعی تنبیه بنگرید؛ و کارهای ابتکاری انجام دهید، میز صبحانه را از شب قبل آماده سازید.