داستاننویسان ایرانی - قرن 14 - نقد و تفسیر داستاننویسی - تاریخ داستانهای ایرانی - تاریخ و نقد داستاننویسان ایرانی - قرن 13 - نقد و تفسیر داستانهای کودکان (فارسی) - زمینه و موضوع
داستاننویسان ایرانی - قرن 14 - نقد و تفسیر داستاننویسی - تاریخ داستانهای ایرانی - تاریخ و نقد داستاننویسان ایرانی - قرن 13 - نقد و تفسیر داستانهای کودکان (فارسی) - زمینه و موضوع
آنچه نقش داستان را بهمنزله ابزار آموزشي بارز ميکند اين است که داستانها با بهرهگيري از ساختاري منسجم به شرح واقعه يا مجموعهاي از وقايع تخيلي ميپردازند و موجب رشد شخصيتها، انگيزهها، و آهنگ داستان ميشوند و تجربهاي را با خواننده به اشتراک ميگذارند. پيگيري موضوعي مشخص، که در جهت کمال شخصيت و پيرنگ داستان است، انسجام فکري کودک را ممکن ميکند. نکته مهم ديگر انتخاب موضوعات اين داستانها از ميان مسائل عادي و روزمره است. هدف اين است که، با اشاره به اهميت ضمني اين وقايع بهظاهر پيشپاافتاده بتوان پيچيدگيهاي ذهن و رفتار انسان را نشان داد و از اين طريق خواننده را به تفکر واداشت. مفاهيم و اصول ادبي موجود در بسياري از کتابهاي کودکان، ازجمله شخصيتپردازي، پيرنگ و موضوع و ساختار منابعي غني براي آموزش تفکر هستند. لذا در کتابي که در دست داريد به بررسي ادبيات داستاني و نقش آن در تربيت دانش آموزان پرداخته شده است.