اسلام و سیاست چهارده معصوم شیعه و سیاست
اسلام و سیاست چهارده معصوم شیعه و سیاست
ائمه معصومین(ع) به یقین خود را محقّ رهبری و ادارهی جهان و امت اسلام میدانستند و تا حد امکان، در راستای اثبات این امر و معرفی خود تلاش کردند و در هر فرصت مناسب نارضایتی خود را نسبت به وضع موجود عصر و بیلیاقتی حکومتها و گردانندگان آن و انحراف امت اسلامی بیان میکردند. از سراسر زندگی ائمهی معصومین(ع) چنین بر میآید که هرگز نمیخواستند با جنگ و خونریزی با خلفای جور حکومت را به دست گیرند و هیچ گاه به فکر تجهیز قوای نظامی و تشکیل افراد مسلح نبودند. ائمهی معصومین(ع) حتی در طول حیات خویش در حرکت قیام کنندگان شرکت نداشتند، اذن قیام نمیدادند و خود را از تمامی حرکتها کنار میگذاشتند؛ هر چند آنان را تخریب و تضعیف نمیکردند. نگارنده در کتاب حاضر به بررسی نحوهی برخورد ائمهی معصومین(ع) با قیامهای زمان خود و شناخت راه و روش آنها در این زمینه پرداخته و اندیشهی آن بزرگواران را نسبت به قیامهای زمان غیبت بررسی کرده است. وی بر سه اصل انتظار، توانمندی برای قیام، و حفظ صداقت تأکید دارد.