نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌و‌یکم | خانه کتاب و ادبیات ایران

آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌و‌یکم

اقتصاد بین‌الملل اقتصاد - جنبه‌های جامعه‌شناختی اسمیت، آدام، 1790 - 1723م. چین - اوضاع اقتصادی - 2000 م.

آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌و‌یکم | خانه کتاب و ادبیات ایران

آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌و‌یکم

اقتصاد بین‌الملل اقتصاد - جنبه‌های جامعه‌شناختی اسمیت، آدام، 1790 - 1723م. چین - اوضاع اقتصادی - 2000 م.

قیمت
900,000
تاریخ نشر
14000513
شابک
978-964-207-254-5
تلفن
66410325
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
330.951
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 392 صفحه - ترجمه - چاپ 1
کد دیویی
330.951
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 392 صفحه - ترجمه - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

همه‌ داعیه‌داران لیبرالیسم و نئولیبرالیسم و مدافعان سرسخت سرمایه‌داری و بازار آزاد، همان‌ها که بازار آزاد و قواعدش را همچون وحی مُنزَل می‌دانند، همواره برای مدعاهایشان پیرامون لاتغیربودن اصول بازار آزاد، پای «آدام اسمیت» را پیش می‌کشند. نام این فیسلوف و اقتصاددان در تمام دو سده‌ی اخیر به‌عنوان بزرگ‌ترین نظریه‌پرداز لیبرالیسم از سوی صاحبان و سردمداران جهان شنیده شده و او را برابر مارکس و مارکسیسم قرار داده‌اند. هر وقت خواسته‌اند حقوق سرمایه‌داران و صاحب‌منصبان را صیانت کنند و بگویند که تنها راه نجات جامعه و اقتصاد، حفظ حقوق این جماعت است، آرای اسمیت را ذکر کرده‌اند و تفسیرهای خودشان از او و «ثروت ملل»اش را ارائه داده‌اند. کتاب «آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌ویکم» با پیش کشیدن خوانشی کاملا متفاوت از اسمیت و نظریاتش، پرسش‌هایی را برابر همه‌ نئولیبرال‌ها و حامیان اقتصاد نئوکلاسیک و...، گذاشته که قابل تأمل است. «جووانی اریگی»، نظریه‌پرداز بلندآوازه‌ی ایتالیایی در این کتاب، کل برداشت نئولیبرال‌ها از عبارت «دست پنهان بازار» اسمیت را کج‌فهمی و بدفهمی می‌داند و استدلال می‌کند که به عکس همه‌ تفاسیر پیشین، اتفاقا بسیاری از نظریات این اقتصاددان اسکاتلندی ضدیت تمام و کمالی با سرمایه‌داری دارد. «آدام اسمیت در پکن: تبارهای قرن بیست‌ویکم» همه‌ آن تعبیرها و نسبت‌هایی که به اسمیت داده‌اند و قواعد بازار را همچون جاذبه‌ نیوتون فرمول‌بندی کرده‌اند، رد می‌کند و با ادله‌های فراوانی نشان می‌دهد که این فیلسوف اخلاق‌گرا حامی کارگران بود و جنبه‌های اجتماعی، زیستی و اخلاقی را مهم‌تر از همه‌ قوانین و قواعد می‌دانست و این تقسیم کار و تخصصی شدن آن را که به نابودی زیست اخلاقی و معنوی کارگران منجر می‌شود، تقبیح می‌کرد.