داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
در این داستان فارسی، «سایه سپهری»، دختری 29ساله است که با مادرش بهنام «فرزانه» زندگی میکند. او مادرش را عامل دوری خودش از معنویات میداند، چون مادرش همیشه از او حمایت کرده و او هیچگاه دچار مشکلی نشده که بهسراغ خدا برود. او از همان کودکی در میان جمعهای خانوادگی که فکر میکردند با صحبتهایشان سایه را هدایت میکنند به او دروغ را یاد دادند؛ درست زمانی که از او خواستند بگوید که عموهایش را به یک اندازه دوست دارد، اما نداشت و... .