شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
جواد رشید فرخی متخلص به فرخ، از شاعران معاصر کرمانی است که فعالیت ادبی خود را با پیوستن به انجمن ادبی خواجوی کرمانی در سال 1311 آغاز کرد. در اشعار او امید، ایمان و حرکت قابل لمس است. وی قالبهای مختلف ادبی را برای سرودن شعر آزموده که از این میان به نظر میرسد در غزل آثار بهتری را عرضه کرده و به شاعران بزرگ فارسی زبان چون سعدی، مولوی و حافظ نظر داشته است. گاه بر اساس وزن و قافیه اشعار این شاعران شعر سروده و گاه دقیقا مضمون و محتوای اشعار آنها را حتی با تقلید لفظ به لفظ در اشعارش آورده است. عشق و عرفان مهمترین درونمایههای اشعار وی را تشکیل میدهند. در مثنوی بیش از همه از پروین اعتصامی و در دوبیتی از باباطاهر عریان تاثیر پذیرفته است. از جمله اشعار کتاب میتوان به سیمرغ کوه قاف، وضوی عشق، قصهی پرغصه، پر نازتر ز سرو، چادر مهتاب، و سراب زندگانی اشاره کرد.