تلویزیون و کودکان تلویزیون - برنامههای کودکان تلویزیون - ایران - برنامههای کودکان تلویزیون و کودکان - ایران
تلویزیون و کودکان تلویزیون - برنامههای کودکان تلویزیون - ایران - برنامههای کودکان تلویزیون و کودکان - ایران
نگارنده در پژوهش حاضر به بررسی ویژگیهای جنگ تلویزیونی و مزایای آن نسبت به سایر اشکال برنامهسازی کودک پرداخته و نکاتی کاربردی و عملی را برای ساخت جنگ تلویزیونی برای گروههای مختلف سنی کودکان مطرح میسازد. وی معتقد است که کودکان در گروههای مختلف سنی، خصوصیات و شرایط جسمی، روحی و عاطفی خاصی دارند و بر همین اساس، درک متفاوتی از نظامهای تصویری دارند. برای ساخت برنامهها از جمله جنگ تلویزیونی به خصوص با رویکرد آموزشی باید ابتدا خصوصیات و مقتضیات روانشناختی کودک مخاطب را شناخت و سپس بر اساس آن، مناسبتترین شیوههای تصویری را عرضه کرد. او پس از بررسی موضوع نتایجی از این قبیل را به دست میدهد: تصویر، بهترین نظام ارتباط نمادین برای آموزش کودکان است. بر اساس یافتههای پژوهش، 41 درصد کودکان، خواستهاند از راه کارتون و فیلم، موضوع آموزشی به آنها آموخته شود؛ موضوع آموزشی جنگهای تلویزیونی میتواند مسائل مختلفی را دربرگیرد. از حوزهی مسائل علمی گرفته تا شاخههای مختلف دانش و علوم، مسائل تاریخی و حتی دروس مدرسهای. بر اساس پژوهش صورت گرفته، کودکان (42درصد) بیشترین استقبال را از موضوعات هنری کردهاند و خواستهاند که این موضوعات در هر جنگ تلویزیونی آموزش داده شود؛ و از نتایج حاصل پژوهش حاضر مشخص گردیده که دختران به میزان قابل توجهی علاقهمندی بیشتری به برنامههای تفریحی ـ آموزشی دارند و این در حالی است که پسران نسبت به دختران تمایل بیشتر به برنامههایی دارند که صرفا جنبهی تفریحی و سرگرمکننده دارد. میزان علاقه به برنامههای آموشی صرف نیز در دختران بیشتر از پسران است. گفتنی است، برنامههای ترکیبی با جنگ، ساختاری به شکل موزاییک دارند. یعنی در این برنامهها، از چندین شکل و ساختار برنامهای نظیر قطعات نمایشی، موسیقی، مصاحبه، گزارش، گرافیک و انیمیشن در تلویزیون استفاده میشود که هرچند به لحاظ شکل عرضه و مدت زمان با هم متفاوتاند اما در نهایت، درون یک چارچوب قرار میگیرند. جنگ نوعی برنامهی ترکیبی است که تمامی بخشهای آن حول یک محور حرکت میکند و پیام برنامه در تمام بخشها به شکل منطقی، به نوعی تکرار میشود.