دریغ مردی و سنگی
شعر فارسی - قرن 14
دریغ مردی و سنگی
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
«سید عبدالرضا موسی طبری الاصل»، متولد سال 1357، سرودن شعر را از سال 1369 در خراسان آغاز کرد. او تاکنون ده کتاب و چندصد مقاله در نشریات مختلف به چاپ رسانده است. کار او در سالهای اخیر بیشتر مربوط به تحقیق و تصحیح متون کهن ادبی به ویژه ادب فارسی در شبهقارة هند بوده است؛ ضمن آن که در حوزة طنز، و نیز متون نظری موسیقی کهن هم فعالیتی جدی دارد. از جمله آثار موسی طبری میتوان به موارد زیر اشاره کرد: «گزیدة غزلیات واقف لاهوری»، «پادشاه است حسین»، «شعر فارسی در هند (از دیرباز تا پایان عهد تیموری)»، «مهندات»، «شرح ادوار صفیالدین ارموی» و... مجموعة حاضرگزیدة اشعار موسی طبری در قالب غزل، قصیده، رباعی، دوبیتی، مثنوی، مخمس و قطعه است. پارهای از عناوین آنها نیز عبارتاند از: غم چنان در بغل گرفت مرا؛ ساقی امشب جرعه از جامم خوش است؛ پیش تو خار نبودم که شدم؛ رسید ماه صیام از پی تجلی یار؛ جهان دیگر تماشایی ندارد؛ بگذار مرا به حال خویش ای مومن؛ بهار میرسد از راه و دل همان خون است؛ آب رخ دو عالم خود به سر بریزد؛ و آن کار که ملت خراسان کردند.
