داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
او هنوز همه چیز را حس میکند. حتی در میان لحظه بی لحظگی، هنوز میتواند همه چیز را با جزئیات کامل به یاد بیاورد. این از خصلتهای همیشگی و عجیب خانم درویشی است. او مادام از قدرت تجسم خلاق و قوی رنج میبرد. تنها کافی است تا به او یک کلمه، یک رنگ، یک رایحه یا هر چیز دیگر سپرده شود و او با چشمان کوچک و کشیده خود، به منتها الیه سمت چپ نگاهش خیره میشود، وقتی چشمان خود را تنگ میکند، لبخندی کج بر لبانش نقش میبندد و مانند یک دائرهالمعارف، تمام خاطرات مربوط به آن واژه را یکی پس از دیگری، در جریان سیال و غوطهور میگوید، اما انتهای کلام از درون چشمان او دیده میشود. طفلی خانم درویشی...