ادله و شواهد (حقوق) - ایران استصحاب (فقه) - ایران ادله و شواهد (فقه) - ایران
ادله و شواهد (حقوق) - ایران استصحاب (فقه) - ایران ادله و شواهد (فقه) - ایران
استصحاب یا اعتبار حالت سابق اصلی در اصول فقه و حقوق، بهمعنای حکم به بقای چیزی است که پیشتر به آن یقین وجود داشته است. استصحاب، زمانی کاربرد دارد که ما در مورد وضعیت فعلی چیزی «تردید» و در مورد وضعیت سابق آن «یقین» داشته باشیم. به این ترتیب فرض را بر بقای حالت سابق میگذاریم، مگر آنکه خلافش ثابت گردد. در این کتاب «کاربرد استصحاب در حقوق موضوعه، دعاوی و رویه قضایی ایران»، بررسی شده است.