نثر فارسی - تاریخ و نقد نثر فارسی - قرن 8ق. نثر فارسی - قرن 7ق.
نثر فارسی - تاریخ و نقد نثر فارسی - قرن 8ق. نثر فارسی - قرن 7ق.
اگر بتوان ساختمان ادبیات فارسی را از بعد از اسلام تا به حال به بنایی تشبیه کرد که چهارده طبقه دارد مشاهده میشود که بعضی از طبقات آن محکم و استوار و دارای رونق و برخی ضعیف است و خرابی به آن راه یافته است، اما روی همرفته چون اساس و شالودهی این ساختمان از دیرباز محکم بوده است، قرنها و گذشت اعصار و طوفان حوادث و اتفاقات ناگوار چون حملهی اعراب و مغول نتوانسته است آن را از جای برکند. تحقیق در باب تحول ادبیات فارسی و کیفیت نظم و نثر در یکی از دورهها مستلزم دقت در چگونگی آن در دیگر قرنها است. نگارنده در کتاب حاضر به بررسی کیفیت نثر فارسی در دورهی مغول، 616-713 هـ ق، پرداخته است. وی نخست مقدمهای تاریخی دربارهی حملهی مغول و آثار آن در ادبیات فارسی و سپس مقدمهی دیگری در تحقیق و چگونگی نثر فارسی در دورهی پیشین آورده است. آنگاه نثر دورهی مغول را نقد کرده است. در این دوره بعضی از نویسندگان به منظور مطالعهی نثر فارسی در دورهی قبل دچار تکلف شدهاند و از لغات عربی بسیار زیاد استفاده کرده و برخی صنایع چون جناس و سجع و ... را به کار بردهاند. مانند نفثه المصدور تالیف نورالدین محمد منشی نسوی درمقابل، برخی دیگر از آثار، نثری روان و ساده دارند مانند تاریخ گزیده اثر حمدالله مستوفی.