نمایشنامه فارسی - قرن 14
نمایشنامه فارسی - قرن 14
فرعون مصر، شبی با دو ندیم خویش به عیش و نوش میپردازد. اما ندیمان که مستی را از حد گذرانده بودند، بدون رعایت مقام فرعون، با او شوخی کرده، تا این که سرانجام فرعون، دستور قتل هردوی آنها را صادر میکند. اما فرعون پس از کشته شدن ندیمان از کردهی خود پشیمان شده و دستور میدهد که جسد بیجان ندیمان را در محلی دفن کرده و دو گلدسته بر روی آن بنا نهند. این مکان "غریان" یا منارههای نورانی" نام میگیرد. از آن پس فرعون دستور میدهد که رهگذران با مشاهدهی غریان، بر آن سجده کرده و هرکس که از این دستور سرپیچی کند، بلافاصله مجازات خواهد شد. تا این که ماموران وی روزی پیرمردی رختشوی را مشاهده میکنند که با دیدن غریان از سجده کردن در مقابل آن سر باز میزند. ماموران نیز به دستور فرعون، پیرمرد را نزد وی برده، اما سرانجام پیرمرد با گفتوگو با فرعون و این که عقل سلیم، سجده بر مردهها را تجویز نمیکند، فرعون را مجاب میکند تا این منارهها را ویران کند و خود نیز از مرگ نجات مییابد.