شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
شعرهای این مجموعه بیش از هر چیز نشانگر موسیقیدان بودن سرایندة آنها است. دنیای درون شاعر سرشار از عشق سهگانه به موسیقی، موجودات زنده و ایام کودکی است. شعرهای این مجموعه بیشتر به سبک سهراب سپهری نزدیک است و به موضوع کودکان خیابانی اختصاص دارد. عناوین پارهای از این سرودهها عبارتاند از: میدان و خیابان؛ خیابان ایرانزمین منهای بوف کور؛ در برهوت تنهایی؛ پاپتیها و پستمدرنیستها؛ عصرها و پارکها؛ تا نگیرم غرور بالاشهری؛ اگر شق و رق را میروم؛ و منتظرت هستم.