نمایشنامه فرانسه - قرن 19م.
نمایشنامه فرانسه - قرن 19م.
شاه اوبو، نمايشنامهاي اثر آلفرد ژاري است. اولين اجراي اين نمايش در پاريس بود که نمايشش، به خاطر عکسالعمل آشوبگرا نه تماشاچيان، در ۱۰ دسامبر ۱۸۹۶، همان شب اولين اجرا، متوقف شد. اين نمايشنامه، سبعانه، غريب و کميک، به خاطر روشش براي برانداختن و واژگوني هنجارها، قوانين فرهنگي و ديگر قراردادهاي اجتماعي، برجسته است. براي کساني که در آن شب در ميان تماشاچيان، شاهد عکسالعمل مخاطبان بودند، از جمله ويليام باتلر ييتس، رويدادي به نظر ميرسيد که از اهميت انقلابي برخوردار است. امروزه چنين به نظر ميرسد که اين نمايش، دريچهاي را به آنچه در سده بيستم، نوگرايي خوانده شد، باز کرده است. اين اثر در دادائيسم، فرا واقعگرايي و تئاتر ابسورد، پيشرو تلقي ميشود. اين نمايشنامه، اولين از سه هجويه داراي سبک ژاري است که در آن، قدرت، حرص و آز و شيوههاي شيطاني، به ويژه ميل بورژوازي راضي به سوءاستفاده از قدرت پديد آمده از موفقيت را به سخره ميگيرد.