نیچه، فریدریش ویلهلم، 1844 - 1900م.
نیچه، فریدریش ویلهلم، 1844 - 1900م.
نویسنده در این کتاب به تحریر نگارهای از زندگی ذهنی و احساسی «فریدریش ویلهلم نیچه» (1844 ـ 1900م) پرداخته است. وی در گام نخست از این مسیر شخصیت فردی نیچه را مورد توجه قرار میدهد و سپس به توضیح صفت «اَبَر مردم» که اندیشههای نیچه را دربارة مردم آشکار میسازد، پرداخته و بیان داشته است که نیچه برای توصیف صفت اَبَر مردم به آموزههای زرتشت تکیه کرده است. آنجا که میگوید: «روح آدمی باید از سه دگردیسی بگذرد تا خودش را بیابد، ابتدا روح افتاده و فروتن است، زرتشت چیزی را خوبی میداند که با وزنش او را به پایین میکشد.» میگوید: «تمام داناییام از سوی خدا آمده و باید مسیرهای خدا را دنبال کنم.» نویسنده در ادامه، مسیر تکامل نیچه را ترسیم میکند و در پایان در نگاهی گذرا روانشناسی نیچه را به منزلة مشکل روان آسیبشناسانه مورد بررسی قرار میدهد.