ایران - روابط خارجی - قرن 14 روابط بینالمللی همکاریهای بینالمللی سازمانهای بینالمللی - اعضا
ایران - روابط خارجی - قرن 14 روابط بینالمللی همکاریهای بینالمللی سازمانهای بینالمللی - اعضا
در این کتاب که به اهتمام مرکز اسناد انقلاب اسلامی تهیه گردیده، ابتدا خاطر نشان میشود "گستردگی فعالیت و افزایش تاثیر گذاری سازمانهای بینالمللی، باعث ایجاد روابط متقابل بین آنها و دولتها شده است سازمانها از آنجا که مولود اراده جمعی از دولتها هستند، به لحاظ مشروعیت و گستره فعالیت و به جهت حرکت در جهت منافع ملی کشورها عضو، تامین منابع مالی و انسانی و ضمانت اجرای تصمیمات، شدیدا به دولتها وابستهاند .در مقابل دولتها نیز با هدف طرح مسائل و اختلافات، بهرهگیری از تجارب و امکانات ونیز باانگیزه به دست آوردن وجهه بینالمللی و مشارکت در تنظیم قواعد و مقررات بینالمللی و همچنین طرح آزادانه سیاستها و مواضع در قبال مسائل مختلف، در سیاست خارجی خود به سازمانهای بینالمللی جایگاه رفیعی بخشیدهاند .اولین نمود حضور ایران در سازمانهای بینالمللی حضور در جامعه ملل بود ...ایران علاوه بر سازمان ملل متحد در بسیاری از سازمانهای بینالمللی و منطقهای نظیر "جنبش عدم تعهد"، "سازمان کنفرانس اسلامی"، "اوپک "و "اکو "حضور داشته است ... از آنجا که یکی از عرصههای تحلیل روابط خارجی معاصر ایران، رابطه این کشور با سازمانهای بینالمللی است در این مجموعه سعی شده است تا با نگاهی مختصر به ماهیت روابط ایران با سازمانهای بینالمللی، خلا علمی موجود در این زمینه پر شود ."کتاب در قالب پنج فصل فراهم آمده که عبارتاند از : کلیاتی پیرامون "سازمانهای بینالمللی"، "ایران و جامعه ملل"، "ایران و سازمان ملل متحد"، "ایران و سازمان کنفرانس اسلامی "و "ایران و اوپک ."