داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
نويسنده در اين رمان روايت داستاني خود را از يک ديدار با دوستي قديمي اما در صفحه تلويزيون آغاز ميکند، ديدار راوي با فردي با عنوان «پرويز» که پس از ۳۲ سال او را در يک مستند تلويزيوني و دو سال پس از مرگش ميبيند. مستندي که او در آن به گفتگو با يک متهم محکوم به قتل به مصاحبه پرداخته است. وي از دانشآموختگان مدرسه دارالفنون بود که پس از اخذ ديپلم زير نظر «سعيد نفيسي» به فعاليت در راديو مشغول شد.