حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - نقد و تفسیر حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - عرفان شعر فارسی - قرن 8ق. - تاریخ و نقد
حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - نقد و تفسیر حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - عرفان شعر فارسی - قرن 8ق. - تاریخ و نقد
انسان عارف با کسی سر جنگ و ستیز ندارد، زیرا او به وجود خدای یکتای مقتدری ایمان دارد که هرآنچه بندهاش از او بخواهد، اگر به صلاحش تشخیص دهد میتواند بدهد و بنابراین در دل عارف، جایی برای بخل داشتن و حسد ورزیدن، که وسیلهی همهی جنگهاست، باقی نمیماند. آنچه بدیهی مینماید آن است که حافظ نیز مانند دیگر انسانها برای آن که به مرحلهی عرفان برسد تجربههای فراوان داشته است. او مدتی به تحصیل فقه در حوزههای علوم دینی مشغول بوده است، اما پس از مدتی درمییابد بیشتر کسانی که در این کسوتاند، معرفتی نسبت به خدا ندارند. همچنین افرادی ناآگاه نسبت به حقیقت اسرار جهان و خالق هستند. پس از آن او به حلقهی صوفیان و آنگاه قلندران درمیآید و سپس به عرفان رو میآورد. بر اساس آنچه از غزلهای حافظ برمیآید، او از جمله عارفان عاشق است. به گفتهی حافظ، عشق انسان به خدا و لطف خدا به بنده، ازلی و ابدی است. کتاب حاضر به شرح زندگی حافظ و عرفان، شهرت و مقام علمی و ادبی وی، نیز ترجمههای معروف دیوان حافظ و منابعشناسی دربارهی حافظ اختصاص یافته است و به همراه مطلبی در خصوص مقدمهی محمد گلاندام ـ گردآورندهی دیوان حافظ ـ به دیوان حافظ به چاپ رسیده است.