شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
گزیدهای از اشعار و سرودههای شاعران ایرانی در باره مقام و منزلت و جایگاه والای امام رضا(ع) است که در دو بخش شامل اشعار بلند و اشعار کوتاه تنظیم شده است. ترتیب زمانی خاصی برای شعرها ثبت نشده اما گردآورنده که قطعاتی از اشعارخود را نیز آورده، مدعی است در میان دیوانهای شعرقدیم و نو تتبع کرده و اشعار مدحیه رضوی را از زمان حکیم سنایی تا دوران معاصر، شناسایی کرده و برخی از آنها را در این نوشته گرد آورده است. درعین حال این اشعار که تنوع قالبی دارد بیشتر شامل اشعار شاعران همروزگار ماست و در میان بزرگان این دوران، قطعاتی از محمدتقی بهار،اخوان ثالث، بدیع الزمان فروزانفر، ذکاء الملک فروغی، فریدون توللی و رهی معیری به چشم می خورد. از شاعران قدیمترمدایحی از شیخ بهایی و محتشم کاشانی آمده است. در بخش دوم زیر عنوان «اشعار کوتاه رضوی»، رباعیات، دوبیتها وتکبیتهایی در مدح امام رضا (ع) نقل شده است.سراینده رباعیات و دوبیتها مشخص شده اما «تکبیتهای رضوی» بدون مشخص کردن انتساب آنها به سرایندهای خاص، ثبت شده است.