اشراق (فلسفه) اشراقیان سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. - نقد و تفسیر مشائیان
اشراق (فلسفه) اشراقیان سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. - نقد و تفسیر مشائیان
شهابالدین یحیی بن حبش بن امیرک ابوالفتح سهروردی در سال 549 هـ . ق در قریهی سهروردی از توابع زنجان زاده شد. او دانشآموختهی مراغه و اصفهان و ماروین است و در سال 587 هـ ق در شهر حلب سوریه کشته شد. حکمت اشراقی، که در شمار پرارزشترین نظامهای فلسفی در تاریخ ایران اسلامی است، تدوین و تنظیم اصول خود را مدیون سهروردی است. سهروردی در آثار متعدد خویش، بارها به سرچشمههای اساطیری ـ تاریخی "حکمت اشراقی" اشاره کرده و آنها را در چهار گروه شخصیتهای اساطیری وحکیمان تاریخی مشخص نموده است: الف. سرچشمهای که آغازش را هرمس خوانده است؛ ب.سرچشمهای از حکمت حکمای فهلوی که سرآغاز آنها کیومرث است و پس از او فریدون و... ج. سرچشمهای از حکمت هندی که توسط گروهی از برحمنان پراکنده شده است. د. سرچشمهی یونانی که با طبقهای از فیلسوفان این سرزمین چون فیثاغورث و... به کمال و اوج رسیده است. در کتاب حاضر حکمت اشراقی سهروردی بررسی شده است. توجه شیخ اشراق به تقدیر تاریخی تمدن ایرانی در دوران اسلامی و تلاش شایستهی او در آزمودن این تقدیر به وسیلهی آموزههای حکمی، مهمترین دلبستگی و انگیزهی نویسنده در نگارش کتاب حاضر بوده است. برخی از مطالب کتاب مشتمل است بر سهروردی و سرچشمههای علم الانوار، کشاکش منطق اشراقی باحکمت مشایی، انتقاد سهروردی از مشائیان مسلمان، کفر مجوس و الحادمانی به روایت سهروردی و همچنین نگاه به قسمتهایی از وصیتنامهی شیخ اشراق و...