آسمان همان دریاست
شعر فارسی - قرن 14
آسمان همان دریاست
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
سرایندۀ شعرهای کتاب حاضر در مقدمۀ اثر خویش آورده است: "هزاران بار، هزاران بار سپاس میگویم خدا را، به خاطر تمام نداشتههایم، که چه زیبا به داشتههایم، رنگ شکر بخشیدند. به رسم و آیین پرندگان، ناگزیرم از آموختن پرواز به تکتک ابیات شعرم؛ چرا که پرواز رسم بودن پرنده است و پرندۀ بیپرواز یعنی مرگ". وی در این مجموعه 30 قطعه از شعرهای خویش را در قالب نیمایی گردآورده که میتوان از آن جمله به درد؛ تکرار زمستان؛ توبه؛ گلاب؛ هفتۀ عجیب؛ چشمهای من و ماهی؛ و دختر کبریتفروش اشاره کرد.
