حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - نقد و تفسیر
حافظ، شمسالدینمحمد، - 792 ق. - نقد و تفسیر
نگارنده در کتاب ابتدا از عرفان و مقولاتی چون کشف، شهود و اشراق سخن به میان میآورد و طی آن توضیحاتی را همراه با اشعاری از مولانا، حافظ و دیگران به دست میدهد .در این کتاب، سیر تدریجی زندگی حافظ شیرازی از مکتب خانه و قیل و قال مدرسه، زیستن یک چند در میان صوفیان و دست فروشستن از ظواهر خانقاهیان و سرانجام گام نهادن در مکتب عشق، نشان داده میشود .به زعم مولف، حافظ با همه مراوده و ارتباط با اهل خانقاه، در سه غزل تنها از سه عارف عصر خویش تجلیل میکند که عبارتاند از :((امینالدین بلیانی کازرونی))، ((کمالالدین سید ابوالوفای شیرازی)) و ((خواجه فخرالدین عبدالصمد نیریزی)) .نگارنده خاطر نشان میکند :((حافظ چو جویای گوهر عشق بود و این گوهر و گنج را در صومعه و خانقاهها که از آبادترین مراکز آن عصر بودند نمییافت میبایست گنج را در خرابهها جست و جو کند .پس راهی خرابات شد و سرود :ز کنج صومعه حافظ مجوی گوهر عشق/ قدم برون نه اگر میل جستجو داری)) .