ادبیات فارسی - تاریخ و نقد ادبیات ایرانی - تاریخ و نقد
ادبیات فارسی - تاریخ و نقد ادبیات ایرانی - تاریخ و نقد
تاریخ ادبیات بعد از اسلام در ایران، از فروپاشی دولت عظیم ساسانی و هجرت پیامبر اسلام (ص) آغاز میشود و دورهی اول آن تا پایان حکومت طاهریان یعنی تا سال 259 هجری ادامه مییابد. معمولا تاریخنویسان، سال کشته شدن یزگرد ساسانی، آخرین پادشاه آن سلسله، را مبدا گرفته و از آن هنگام تا ابتدای حکومت طاهریان را یک دوره و حکومت طاهریان از اوایل تا پایان را دورهی دیگر برمیشمارند. اگرچه این تقسیم از لحاظ تاریخی صحت دارد، اما برای تاریخ ادبیات، متقن و مشخص نخواهد بود، زیرا برخی سلسلهها در تاریخ ادبیات قابل ذکر نیستند از جمله طاهریان که حکومت خراسان را داشتند اما از امتیازی در حوزهی ادبیات برخوردار نبودند. زیرا شاعری در آن عصر وجود نداشت و شعری نیز سروده نشد. حنظلهی بادغیسی، محمد بن سعید بیهقی و ابوریس مراغهای که در آن دوره میزیستهاند، جز بیهقی مردمی گمنام بودهاند و به غیر از چند بیت، اثری از خویش برجای نگذاشتهاند. مطابق روایات معتبر، شعر در زمان صفاریان پیدا شده است، بنابراین سلسلهای قابل ذکر است، اگرچه بیش از سی سال حکومت نکردند. کتاب حاضر حاوی تقریرات شادروان استاد "بدیعالزمان فروزانفر" به عنوان درس تاریخ ادبیات در سالهای تحصیلی 1322-1320 هـ ش در دانشکدهی ادبیات دانشگاه تهران است.