شعر فارسی - قرن 11ق.
شعر فارسی - قرن 11ق.
مجموعهای از حکایات و نکات اخلاقی است که به زبان شعر بیان شده است. در این اثر مباحث گوناگونی درباره اعتقادات، اخلاق و نکات حکمتآموز به زبان شعر و تمثیل ارایه شده است که ریشه در آیات و روایات دارد. نکوهش انتقادکنندگان از حکمت، فضیلت عقل، مختلف بودن خرد و دانش انسانها، اندازه و میزان دانش، مفهوم فطرت، حقیقت توحید، ماهیت تکلیف، هماهنگی ذات انسانها با ویژگیهایشان، اندرز دادن نفس اماره از فریب دنیا، ضرورت همنشینی با اهل حال و آنان که به کمال دست یافتهاند و لزوم توبه از گناهان و بازگشت به سوی خدا از مهمترین عناوین مطرح شده در این نوشتار است.