زناشویی - ایران - ارتباط - نمونهپژوهی زوجدرمانی - ایران - نمونهپژوهی مهارتهای زبانی - ایران - نمونهپژوهی
زناشویی - ایران - ارتباط - نمونهپژوهی زوجدرمانی - ایران - نمونهپژوهی مهارتهای زبانی - ایران - نمونهپژوهی
پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان اثربخشي آموزش مهارتهاي ارتباطي بر رضايتمندي و سازگاري زوجين انجام شده است. طرح پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با پيشآزمون، پسآزمون و پيگيري با گروه کنترل است. جامعه آماري آن کليه زوجها ساکن در اسلامشهر ميباشند. تحليل نتايج قبل و بعد از آموزش نشان داده که ميانگين نمره کلي سازگاري و خرده مقياسهاي آن به جز خرده مقياس محبت، در مقياس سازگاري تست آزمون در گروه آزمايشي افزايش يافته است. همچنين ميانگين نمرات در مقياس رضايتمندي هودسن کاهش يافته است.