امید تاریخ اجتماعی کنش اجتماعی
امید تاریخ اجتماعی کنش اجتماعی
نويسنده در اين کتاب اميد را تعهد به عمل در دنيايي ميداند که آيندهاش نامعلوم است. او با اتکا بر دههها کنشگري و مطالعهي تاريخ فرهنگي، سياسي و زيستمحيطي استدلال ميکند که جنبشها به پيروزيهاي دورانسازي دستيافتهاند که اغلب از قلم افتاده است و عواقب مثبت اعمال ما را نميتوان هميشه فوراً ارزيابي کرد. نويسنده با روايتهاي تاريخي از دوران معاصر اين ايده را مطرح ميکند که همواره راه برونرفت از بحرانها حفظ اميد است، اميد هم بهعنوان راهکار و هم بهعنوان روش نهتنها در مبارزات و جنبشهاي اجتماعي بلکه در لحظهلحظه زندگي. او معتقد است قدرتمندان همواره در تلاشند که دنياي پيش رو را تيرهوتار نمايش دهند و اينگونه مردم را از بهبود شرايط نااميد کنند.