ایران - سیاست و حکومت - قرن 14 ایران - روابط خارجی - 1358
ایران - سیاست و حکومت - قرن 14 ایران - روابط خارجی - 1358
سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران در بعد از انقلاب اسلامي تا به امروز متأثر از رويکردهايي بوده که نقش مهمي در شکلدهي به اهداف و منافع ملي جمهوري اسلامي ايران داشته است. در اين راستا دو رويکرد «آرمانگرايي» و «واقعگرايي» داراي نقشي برجستهتر در سياست خارجي ايران بوده است. در تبيين مؤلفههاي واقعگرايي ميتوان به: انگارههايي از قبيل «امنيت ملي»، «منافع ملي»، «موازنه قوا» و... و در مقابل مؤلفههاي آرمانگرايي ميتوان به: «اخلاقگرايي»، «مسالمتجويي»، «صلح جهاني»، «هنجارگرايي» و... اشاره کرد. در اين کتاب چرخه آرمانگرايي و واقعگرايي در سياست خارجي ايران و تأثير آن بر منافع ملي بررسي ميشود.